Την βλέπεις όπως την βλέπω;
Ένας γάλλος γλύπτης είχα διαβάσει πως είχε πει:
«Η τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν.»
Στο απόφθεγμα αυτό είχα κολλήσει για πολλές μέρες. Γιατί σε κάνει να αναρωτιέσαι:
Τελικά, τι διάολο είναι αυτό που θέλεις να δουν οι άλλοι σε μια φωτογραφία ;
Πήρα για παράδειγμα την διπλανή φωτογραφία λοιπόν, όταν την τράβηξα έβλεπα 2 ράγες και τα πόδια τεσσάρων προσκόπων στο σταθμό του Διακοπτού… Όλα τελείως τυχαία, τίποτα στημένο, από κανονικό ύψος και ματιά σίγουρα δεν υπήρχαν πολλά πράγματα που να εξιτάρουν. Όμως εδώ είναι το σημείο που χάνεις το παιχνίδι. Ίσως γιαυτό έλεγε ο δάσκαλος στη Φωτογραφική Λέσχη να κοιτάμε από το σκόπευτρο και να αποφεύγουμε τις τυφλές λήψεις με το χέρι… Βέβαια με τον καιρό που έχεις πλέον μάθει την μηχανή σου και το φακό της, είναι ευκολότερο να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις και φωτογραφίζεις. Αλλά σαν το σκόπευτρο κακά τα ψέματα… δεν υπάρχει!
Αφού λοιπόν είπα τις φιλοσοφίες μου για το σκόπευτρο ας επιστρέψω σε αυτό που άρχισα. Εν ολίγοις θέλω να καταλήξω πως η εικόνα που βλέπεις θέλει μερικές προσωπικές σου κινήσεις για να αλλάξει εντελώς και να δώσει μία διαφορετική αίσθηση αλλά και μία καλλιτεχνική πλευρά! Στη περίπτωση μας απαιτούσε ένα ελαφρύ σκύψιμο, μια καλή στόχευση στο θέμα (ίσως βέβαια μπορούσα και καλύτερη…) και λίγες ελαφριές πινελιές μετέπειτα στην επεξεργασία (B/W,contrast κτλ).
Τι ήθελα να δουν οι άλλοι;
Πρόχειρες σκέψεις που μου δημιουργεί η εικόνα είναι το ταξίδι, η παρέα… Άλλα άμα το δω ποιο ποιητικά μπορώ να κάνω παρομοίωση τις ράγες του τρένου με την ζωή, και αυτούς που πατάνε τις ράγες ως… τους «σταθμούς» της ζωής ή τους εχθρούς…
Αν όμως στη φωτογραφία, ας πούμε πως δεν είχα στοχεύσει τις ράγες στο κέντρο, η διαφορά στο θέμα της φωτογραφίας ενδέχεται να ήταν μεγάλη! Γιατί σε αυτή τη περίπτωση δεν θα ήταν αυτό το κεντρικό θέμα, οπότε και οι σκέψεις θα αλλάζαν κατά πολύ!
Οι πιο «ψαγμένες» φωτογραφίες ίσως θεωρούνται αυτές που πραγματικά δεν μπορείς να καταλήξεις στο τι σκεφτόταν αυτός που τις έβγαλε. Είναι αυτές που ο καθένας που τις βλέπει έχει μια διαφορετική άποψη για τις ερμηνείες τους! Αλλά στο κάτω-κάτω, αυτές οι σκέψεις που τραβούν σε μια φωτογραφία είναι και η επιβεβαίωση για έναν φωτογράφο ότι τελικά, τα κατάφερε, απασχόλησε πολλούς, και έκανε πράξη το λεγόμενο ότι «μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις»!
Ακόμα και αν τελικά δεν την είδαν όπως την είδε…
Υ.Γ.: Καλή αρχή στο DesignDots !








Ακόμα και αν έχετε κάποια άλλη ιδέα, tutorial ή νέο μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
Αυτό το blog είναι HTML και CSS valid. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, διανομή και η διασκευή του περιεχομένου με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρετε ότι το περιεχόμενο προέρχεται από το designdots.gr.
Αν σας αρέσουν αυτά που διαβάζετε, γραφτείτε στο
Το blog μας φιλοξενείται στο μακρινό Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών στους κροκόδειλους της
Σίγουρα μπορω να θυμηθώ την απαρχή της τρέλας του… ημασταν ακόμα στο γυμνάσιο οταν μου πρότεινε να κάνουμε μια ερασιτεχνική φωτογράφιση με θέμα την «θλίψη» και να πάρουμε μέρος σε έναν διαγωνισμό! ….. Δεν το σκέφτηκα πολύ, έξαλλου και ποίος δεν θα ήθελε μερικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες με την φάτσα του να ψωνίζεται…..
Ειναι επαγγελματίας και ξέρω καλα, πως λατρεύει τον κόσμο της φωτογραφίας…. εγω απλά ειμαι πολυ περήφανη που τον γνωρίζω….!!!
Και εμείς είμαστε περήφανοι που τον γνωρίσαμε και προφανώς από το 1ο του post ο Δημήτρης δείχνει ότι η ξέρει πολύ καλά το αντικείμενο… ακόμα καλύτερα… το ζει! Είμαι σίγουρος ότι στην πορεία θα μας ξεδιπλώσει την τέχνη και το ταλέντο του…
«Art is a lie that make us realize the truth» P.Picasso
Καλή αρχή!!!!!!!!! Με δημιουργικότητα και φαντασία να μας δείχνεις πάντα την αλήθεια των εικόνων που βλέπουμε…
Μας έχεις μαγέψει όλους με τις καταπληκτικές φωτογραφίες σου και με το ταλέντο που διαθέτεις!…Κυνηγάς και αποθανατίζεις τις στιγμές με τον καλύτερο τρόπο!!…
Πάντα να «κυνηγάς» λοιπόν και να παρουσιάζεις τα κατορθώματά σου:D..καλή συνέχεια!
Τι μπορώ να πω τώρα εγώ εκτός από ένα απολαυστικό ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τα σχόλια σας και που με ανέχεστε !!